เว็บใหม่เอี่ยม ถูก AI ของ Google เอ่ยชื่อใน 9 วัน

เราเลือกเว็บที่แย่ที่สุดเท่าที่จะหาได้มาทดลอง

คำตอบของ AI มักหยิบชื่อที่ทุกคนพูดถึงอยู่แล้ว เราจึงทดลองกับเว็บของเราเอง และตั้งเงื่อนไขให้เสียเปรียบตัวเองมากที่สุดเท่าที่จะทำได้

• โดเมนใหม่เอี่ยม ไม่มีประวัติ และแทบไม่มีใครลิงก์หา
• ภาษาไทย ซึ่งเขียนติดกันไม่มีเว้นวรรค เครื่องจึงต้องทำงานหนักกว่าจะแยกประโยคออก
• หัวข้อที่แข่งขันสูงที่สุดหัวข้อหนึ่ง คือการสอนคนใช้ AI เขียนโค้ด
• คนเดียว ทำไม่เต็มเวลา ไม่มีงบโฆษณา ไม่มีการติดต่อขอลิงก์

ถ้าเว็บแบบนี้ถูกเอ่ยชื่อได้ “AI เอ่ยแต่แบรนด์ใหญ่” ก็ไม่ใช่กฎธรรมชาติ แต่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อไม่มีใครลงมือทำ

เดือนแรก ไม่มีอะไรพัง แต่ไม่มีใครหาเจอ

เดือนแรกเว็บนี้เป็นร้าน ไม่ใช่สื่อ มีหน้าแรก มีของขายหนึ่งอย่าง มีปุ่มเดียว คนที่เข้ามาทั้งหมดมาจากโซเชียล การค้นหาส่งคนมาให้ศูนย์คน ไม่ใช่น้อย แต่ไม่มีเลย

ไม่มีอะไรพัง ทุกอย่างที่เครื่องมือค้นหาต้องการมีครบอยู่แล้ว

เว็บนี้มีอะไรอยู่บ้างในเชิงเทคนิค

Sitemap สร้างอัตโนมัติ robots.txt เปิดให้ AI เข้าอ่าน มี canonical แท็กสำหรับโซเชียล structured data และ security headers ครบ เชื่อม Search Console แล้ว หน้าเว็บสร้างไว้ล่วงหน้า ไม่มีการเรียกฐานข้อมูลช้าๆ ขวางหน้าคนอ่าน

ไม่มีอย่างไหนเลยที่เป็นเหตุผลที่หน้านี้ถูกอ้างอิง ที่เขียนไว้เพื่อให้บันทึกครบถ้วน และเพราะเว็บที่ error หรือโหลดช้าจะไม่มีโอกาสถูกอ้างอิงตั้งแต่ต้น

ตรวจสอบหนึ่งวัน ชนะเดาหนึ่งเดือน

เรามีแผนอยู่แล้ว บทความสิบห้าชิ้น เขียนจากสัญชาตญาณ ทุกคนที่เราเอาให้ดูบอกว่าดี และทั้งเว็บวางอยู่บนไอเดียเดียว คือสอนคนสร้างเว็บด้วย AI

ก่อนลงมือเขียน เราทำอย่างหนึ่งที่ถูกมาก คือพิมพ์คำของเราลง Google แล้วดูว่ามันเติมอะไรกลับมา ไม่ต้องใช้เครื่องมือแพงๆ Google บอกฟรีอยู่แล้วว่าคนพิมพ์อะไรจริง

คำที่ธุรกิจทั้งธุรกิจสร้างขึ้นมารอบมัน ให้ผลกลับมา ศูนย์ ไม่ใช่น้อย แต่ไม่มีเลย เก้าในสิบห้าหัวข้อที่วางแผนไว้ไม่มีใครค้นเลย และสองในนั้นเขียนเป็นฉบับร่างขึ้นเว็บไปแล้ว รออ่านจากคนกลุ่มที่ไม่มีอยู่จริง

วิธีตรวจสอบจริงๆ และกับดักสามอย่างในนั้น

ใช้ autocomplete ของ Google เอง ค้นเป็นภาษาไทยโดยตรง หกรอบ เริ่มจากคำตั้งต้น แล้วเติมพยัญชนะทีละตัวต่อท้ายทุกคำ แล้วจึงตรวจรายหัวข้อ ผลดิบคัดด้วยมือเพื่อกรองคำที่มีสองความหมาย

กับดักสามอย่าง แต่ละอย่างทำให้รายการคำพังเงียบๆ ได้

ภาษาไทยเขียนคำเดียวกันได้สองแบบ Google คืนแบบหนึ่ง แต่คนพิมพ์อีกแบบหนึ่ง คนอ่านเห็นเป็นคำเดียวกัน แต่ในเชิงข้อความมันไม่ตรงกัน สคริปต์ไหนที่เทียบคำค้นกับสิ่งที่เขียนไว้ จะพลาดทุกคำ ถ้าไม่แปลงให้เป็นรูปเดียวกันก่อน

ภาษาอังกฤษดูใหญ่กว่า และนั่นคือกับดัก รายการแรกมีอังกฤษ 66 คำ เทียบกับไทย 75 คำ อังกฤษมีปริมาณจริง และจะแปลว่าต้องแข่งกับอินเทอร์เน็ตภาษาอังกฤษทั้งใบตั้งแต่เริ่ม เราจึงติดป้ายภาษาให้ทุกแถว แล้วสร้างรายการใหม่เป็นไทยล้วน

คำที่มีสองความหมาย คำว่า AI เดี่ยวๆ ในภาษาไทยดึงเครือข่ายมือถือ บริษัทประกัน ผู้ผลิตเครื่องบิน และแบรนด์รองเท้าออกมา ต้องกรองด้วยมือ

การเก็บข้อมูลได้คำมา 2,930 คำ คัดเหลือ 141 คำที่ควรดูซ้ำ แล้วเหลือรายการเป้าหมาย 75 คำ

มีคนค้นจริง แต่เป็นคนละคน

ตรงนี้คือส่วนที่เปลี่ยนวิธีคิดของเราทั้งหมด และไม่มีเครื่องมือไหนบอกคุณได้

บางคำมีคนค้นเยอะจริง เป็นคนจริงที่ค้นหาจริง แค่ไม่ใช่คนที่เรานึกภาพไว้

คำค้น	เราคิดว่าเป็นใคร	จริงๆ คือใคร
“เว็บไซต์ไม่ปลอดภัย”	เจ้าของเว็บที่อยากแก้	ลูกค้าของเขา ที่เห็นคำเตือนบนเบราว์เซอร์ แล้วสงสัยว่ากำลังจะโดนขโมยข้อมูลไหม
“ออกแบบเว็บไซต์”	คนที่กำลังจะจ้าง	ส่วนใหญ่เป็นนักเรียนที่หาข้อสอบเก่ากับเทมเพลตพรีเซนต์

ถ้าไล่ตามตัวเลข คุณจะได้บทความสวยๆ สองชิ้น สำหรับคนที่ไม่มีวันซื้ออะไรเลย ความต้องการมีจริง แต่คนผิดคน

AI บอกว่าเว็บนี้เป็นของคนที่ไม่มีตัวตน

ตอนนี้เราตรวจเรื่องนี้ให้ลูกค้าทุกรายก่อนทำอย่างอื่น และนี่คือเหตุผล

เราขอให้ AI อ่านหน้าแรกแล้วบอกว่าใครเป็นเจ้าของ มันตอบมาเป็นชื่อ-นามสกุลเต็ม ของคนที่ไม่มีตัวตน บนหน้านั้นมีชื่อช่องวิดีโออยู่ และมันเป็นสิ่งเดียวบนหน้าแรกทั้งหน้า ที่มีรูปร่างเหมือนชื่อคน เครื่องจึงหยิบไปแล้วสรุปว่านั่นคือเจ้าของ

การแก้เป็นเรื่องเล็ก คือใส่ชื่อจริงลงบนหน้า พร้อมคุณวุฒิจริงในที่ที่เครื่องอ่านได้ และระบุให้ชัดว่าช่องนั้นคือรายการ ไม่ใช่คน

คู่แข่งที่มีบทความพันหน้า

วันเดียวกันนั้น เราดูว่าจะต้องแข่งกับใคร หนึ่งในนั้นมีบทความขึ้นเว็บไปแล้วกว่าพันหน้า จัดหมวดหมู่ตรงกับที่เราวางแผนจะใช้พอดี เรามีอยู่หกหน้า

คุณสู้คนที่มีพันหน้าด้วยการเขียนให้มากกว่าไม่ได้ ถ้าคุณทำธุรกิจอยู่และเขียนเองตอนกลางคืน คุณไม่มีทางชนะการแข่งขันแบบนั้นตั้งแต่แรก

ข่าวดีคือคุณไม่ต้องชนะแบบนั้น สิ่งที่เหลือคือทางที่แคบกว่า คือคนจริงที่มีชื่อจริงอยู่บนหน้า สอนคนกลุ่มเดียวที่เจาะจง คือเจ้าของธุรกิจที่ไม่ได้เขียนโค้ด ไม่ใช่โปรแกรมเมอร์ ห้องที่เล็กกว่า แต่เป็นห้องที่ชนะได้จริง

สองอย่างที่ทำให้เกิดผล และทั้งคู่น่าเบื่อ

หน้าเว็บส่วนใหญ่บังคับให้คุณทำงานกว่าจะได้คำตอบ คุณเข้ามา เลื่อนลง เจอประวัติผู้เขียน แล้วสิ่งที่คุณมาหาอยู่แถวๆ ท้ายหน้า

ทุกหน้าเปิดด้วยคำตอบ สองประโยค อยู่ในกล่องของตัวเอง ก่อนอย่างอื่นทั้งหมด และห้ามมีอะไรมาแตะกล่องนั้น เครื่องที่กำลังประกอบคำตอบกำลังมองหาประโยคที่หยิบไปใช้ได้เลย ถ้ามันต้องประกอบเองจากย่อหน้าที่เจ็ดกับตารางกลางหน้า มันจะไม่ทำ มันจะไปหาหน้าที่ทำงานนั้นไว้ให้แล้ว

แปลว่าทางแก้มักไม่ใช่การเขียนเพิ่ม แต่คือการย้ายย่อหน้าเดียวขึ้นไปไว้บนสุด ของสิ่งที่คุณเขียนไว้อยู่แล้ว

ตอบทุกวิธีที่คนถามคำถามเดียวกัน ไม่ใช่แค่วิธีหลัก คนถามเรื่องเดียวกันได้ห้าแบบ หน้าที่ถูกอ้างอิงตอบไว้แปดแบบ

เก้าวัน

2 สิงหาคม บทความขึ้นเว็บ เป็นคำตอบยาวสิบเจ็ดนาทีเรื่องราคาของเครื่องมือตัวหนึ่ง ห้าวันต่อมาอยู่อันดับ 3 สี่วันหลังจากนั้น Google เลิกแสดงรายการผลลัพธ์ แล้วตอบคำถามนั้นเอง พร้อมระบุหน้านี้เป็นหนึ่งในแหล่งข้อมูล

และไม่ใช่ชิ้นที่ฉลาดด้วย ไม่ใช่ข้อโต้แย้งดั้งเดิมที่เราภูมิใจ ชิ้นนั้นไม่มีคนค้นเลย เลยถูกดึงออกจากรอบแรก แต่เป็นชิ้นน่าเบื่อเรื่องราคา ชิ้นที่ข้อมูลบอกให้เขียนแทน

และไม่ใช่ฟลุกด้วย คำถามนั้นถูกเขียนกำกับไว้ในหน้าเป็นเป้าหมายลำดับที่หก เก้าวันก่อนที่ Google จะตอบมัน เราเล็งหน้านั้นไปที่คำถามนั้นตั้งใจ แค่ยังไม่รู้ว่าจะได้ผลไหม

แล้วเราก็ไม่แตะหน้านั้นอีกเลยสามสัปดาห์

พอมันเริ่มได้ผล เรามีสิ่งที่จะปรับอีกสามอย่างเตรียมไว้ และเราไม่ได้ทำสักอย่าง ไม่ใช่เพื่อรักษาอันดับ เพราะการแก้หน้าเว็บไม่ได้ทำให้เสียอันดับในตัวมันเอง แต่เราปล่อยไว้เฉยๆ เพื่อว่าถ้าหน้ามันขยับ เราจะรู้ว่าอะไรทำให้ขยับ

กฎที่เราเขียนไว้ และข้อยกเว้นข้อเดียวในนั้น

เหตุผลที่รอได้แคบกว่าที่คิด คือถ้าเปลี่ยนห้าอย่างพร้อมกันแล้วหน้าขยับ คุณจะไม่มีวันรู้ว่าอย่างไหนทำให้ขยับ แล้วคุณจะไปยืนบอกลูกค้าว่าทั้งห้าอย่างได้ผล

มีข้อยกเว้นข้อเดียวที่เขียนไว้ในกฎเลยเพื่อไม่ให้เอาไปอ้างมั่ว คือ การแก้ข้อมูลผิดไม่ต้องรอ ข้อมูลผิดบนหน้าที่พูดเรื่องเงิน แก้วันที่เจอ ส่วนการปรับให้ดีขึ้นรอจนจบช่วงวัดผล

นั่นคือสิ่งที่แยกเคสสตัดดี้ออกจากคำรีวิว เราเขียนไว้ล่วงหน้าว่าอะไรจะทำให้ผลของเราเองอ่านไม่ได้

สามสัปดาห์ก่อนหน้านั้น ยังไม่มีคำถามไหนเลยที่มีคำตอบจาก AI

ย้อนกลับไปเดือนกรกฎาคม ไม่มีสักคำถามเดียวในห้าคำถามที่เราเล็งไว้ที่มีคำตอบจาก AI สามสัปดาห์ต่อมา มีแล้ว

พื้นใต้อุตสาหกรรมของคุณก็กำลังขยับเหมือนกัน และมันไม่รอให้คุณพร้อม